Randlaag-inductiehardingsdiepte
De meetbare hardingsdiepte tot het bereiken van een gedefinieerde grenshardheid, verkregen door hoogfrequente elektromagnetische verhitting en snelle afschrikking. Dit beschermt sterk belaste functionele oppervlakken tegen slijtage.
Bij inductieharden wordt de oppervlaktelaag snel verhit door elektromagnetische energie en vervolgens abrupt afgeschrikt. Hierdoor krijgt het onderdeel een hard, slijtvast oppervlak, terwijl de kern taai blijft. Als de hardingsdiepte niet klopt, heb je of te weinig slijtagebescherming of het risico op scheuren door een te brosse laag. De juiste diepte controleer je het beste met een hardheidstest op een dwarsdoorsnede. Pas het vermogen en de voedingssnelheid zo aan dat de warmte niet te diep in het materiaal trekt. Werk liever in meerdere korte gangen dan in één keer te veel energie erin te stoppen.