Wrijvingsbekledingslassen
Een generationeel massief-bekledingsprocedé waarbij een roterende staaf onder axiale druk over een substraat wordt geleid; het staafeinde plastisch vervormt en zich als gesloten laag afzet. Omdat geen smeltfase optreedt, kunnen scheurgevoelige materiaalcombinaties zonder vermenging worden verbonden.
Wrijvingsoplassen is eigenlijk een staaf die je met druk over het werkstuk wrijft. Door de wrijving wordt het uiteinde plastisch, dus zacht en kneedbaar, en breng je het aan als laag. Het smelt niet echt, dat is de truc, daardoor vermijd je menging en scheuren, vooral bij materialen die bij normaal lassen lastig zijn. Het is belangrijk om druk en toerental goed op elkaar af te stemmen. Te weinig druk en de verbinding lukt niet, te veel en je drukt het materiaal kapot. De staaf moet qua hardheid passen bij het basismateriaal, en je moet gevoel krijgen dat het staafuiteinde gelijkmatig vervormt. Het is meer een wrijf- en kneedproces dan een lasproces, dus vergelijk het niet met normaal booglassen.