Restgehalte aan austeniet
Het restgehalte aan austeniet is het aandeel van het kubisch-vlakgecentreerde kristalrooster dat na onvolledige martensitische omzetting bij kamertemperatuur in het weefsel achterblijft. Een hoog austenietgehalte kan de maatvastheid nadelig beïnvloeden en door vervorming austenitische transformaties veroorzaken.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Na het lassen wordt het metaal vaak in een kubisch-vlakgecentreerd kristalrooster (austeniet) gehouden. Bij onvolledige martensitische omzetting blijft een deel van dit austeniet in het microstructuur achter, wanneer het afkoelt tot kamertemperatuur.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Een hoog restgehalte aan austeniet kan de maatvastheid van het materiaal beïnvloeden. Door mechanische vervorming kan dit austeniet austenitisch transformeren, wat kan leiden tot verdere vervorming en mogelijk tot scheuren. Dit is vooral een probleem bij stugge staalsoorten.
Werkplaatspraktijk & instructies
Om het restgehalte aan austeniet te minimaliseren, moet de lasnaad zo snel mogelijk afkoelen om een volledige martensitische omzetting te bereiken. Dit kan worden bereikt door de juiste lasmethode en de juiste koelstrategie te kiezen. Bij stugge staalsoorten is het belangrijk om het austenietgehalte onder 1% te houden om een stabiele en scheurvrije naad te garanderen.