Restkoolstof-ferriet
Restkoolstof-ferriet is een matrixfase in staal die restkoolstof in vaste oplossing houdt. Het treedt op bij sterk onderkoelde overgangen en kan leiden tot hardheidsproblemen.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Restkoolstofferriet ontstaat wanneer koolstof in de las niet volledig wordt opgelost en zich als gedwongen oplossing in het ferrietmicrostructuur houdt. Dit gebeurt vooral bij sterk onderkoelde overgangen, waar het ferriet sneller afkoelt dan het de koolstofatomen kan opnemen.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Restkoolstofferriet leidt tot verhoogde hardheid en taaiheid van de las, wat kan leiden tot scheuren en hete scheuren in het materiaal. Het bemoeilijkt ook de vormbaarheid en het bewerken van het staal.
Werkplaatspraktijk & richtlijnen
Om restkoolstofferriet te vermijden, is het belangrijk om een gecontroleerde afkoeling van de las te garanderen. Dit kan worden bereikt door het gebruik van koelwater of speciale koelmantels. De afkoelsnelheid moet zo worden ingesteld dat het ferriet genoeg tijd heeft om de koolstofatomen op te nemen en een homogene microstructuurvorming mogelijk te maken.