Restsmeltinsluiting
Insnoer van laatste vloeibare fase in de ruimtes tussen sterk ontwikkelde dendrietarmen tegen het einde van de stolling.
Resterende smeltinsluitingen zijn eigenlijk vloeibare metaalresten die tijdens het stollen tussen de dendrietarmen ingesloten blijven en daar uitharden als poriën of krimpholtes. Dit gebeurt wanneer het smeltbad niet goed kan nvloeien en de koeling ongunstig is. Die dingen zijn slecht voor de structuur omdat ze de dichtheid verlagen en als scheurstartpunt kunnen werken, vooral wanneer de las later wordt belast. Om ze helemaal te voorkomen, moet je zorgen voor een gelijkmatige, gecontroleerde koeling en het metaal goed laten vloeien – dus niet te haastig werken en de warmte-inbreng onder controle houden. Als je de las schoon en rustig legt, heb je meestal geen last van insluitingen.