Restwaterstof in het lasmetaal
De waterstofrest die na het stollen in het lasmetaal achterblijft en door warmte nabehandeling zo laag mogelijk moet worden gehouden. Hoge restgehaltes bedreigen de structurele integriteit van de verbinding.
Restwaterstof is de waterstof die tijdens het lassen in het metaal gaat en na het afkoelen erin blijft. Het komt vooral van vocht in het beschermgas, op de draad of op het werkstuk. Te veel daarvan maakt het lasmetaal bros en kan leiden tot scheuren, vaak pas later. Dat wil je niet. Het tegengif is uitgassen: het werkstuk na het lassen warm houden of langzaam laten afkoelen, zodat de waterstof eruit kan diffunderen. Afhankelijk van het materiaal en de plaatdikte moet je dat korter of langer doen. Bij kritieke staalsoorten is dat verplicht, anders krijg je problemen.