Zuurstofaffiniteit van titaansmelten
De zuurstofaffiniteit van titaansmelten beschrijft hoe sterk titaan met zuurstof reageert en daarbij bros wordt. Bij hoge affiniteit ontstaan veel poriën.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Titaansmelt heeft een sterke affiniteit voor zuurstof, wat betekent dat het opgeloste zuurstof sterk opneemt. Dit leidt tot de inbouw van zuurstofatomen in het titaanmateriaal als interstitiële atomen, wat brosheid en porositeit veroorzaakt.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Een hoge zuurstofaffiniteit kan leiden tot sterke brosheid van de lasnaad. Dit verhoogt het risico op hete scheuren en vermindert de sterkte van de verbinding. Bovendien kan het leiden tot slecht lasgedrag, omdat porositeit het materiaal ongelijkmatig maakt.
Werkplaatspraktijk & aanwijzingen
Om de zuurstofaffiniteit van titaansmelt te beheersen, is het belangrijk om zorgvuldig te deoxideren. Dit kan worden bereikt door gebruik van deoxidatiemiddelen zoals silicium of kaliumchloride. De smelt moet bij lage temperaturen en lange verblijftijden worden gehouden om porositeit te minimaliseren. Bij het afkoelen is een gecontroleerde koelsnelheid vereist om brosheid te voorkomen.