Slagbuigproef
De slagbuigproef test de taaiheid en brosbreukneiging van een materiaal door een gekerfde proefstaaf schoksgewijs te belasten. Het geabsorbeerde slagwerk geeft aan hoe sterk het materiaal tegen scheuren bestand is.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Een materiaal wordt in de vorm van een gekerfd proefstuk onderworpen aan een plotselinge belasting. De energie van de slagen wordt omgezet in mechanische arbeid die het materiaal opneemt en verwerkt. Hoe meer arbeid het materiaal absorbeert, des te sterker is het tegen scheuren.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Te zacht of bros staal kan bij plotselinge belasting gemakkelijk scheuren. De slagbuigproef helpt de neiging tot bros breuk te bepalen en te zorgen dat het materiaal voldoende taaiheid heeft. Bij een te lage weerstand tegen scheuren kan het in de werkplaats tot plotselinge breuken komen.
Werkplaatspraktijk & instructies
Voor de slagbuigproef wordt een gekerfd proefstuk met een bepaalde massa en een bepaalde diameter gebruikt. Het proefstuk wordt met een hamer of een mechanisch apparaat plotseling belast tot het breekt. Het aantal hamerslagen of de totale slagarbeid wordt genoteerd. Een weerstand tegen scheuren van minimaal 10 kNm is gebruikelijk voor veel staalsoorten. Bij een lagere waarde moet het materiaal mogelijk worden verrijkt of moet een andere, sterkere variant worden gekozen.