Warmte-inbrengcoëfficiënt
De warmte-inbrengcoëfficiënt geeft aan hoeveel thermische energie daadwerkelijk in het component wordt gebracht. Het helpt bij het berekenen van koeltijden en thermische cycli.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
De warmte-inbrengcoëfficiënt van het lassen (SEK) is de verhouding tussen de werkelijk in het werkstuk ingebrachte thermische energie en de elektrische energie van de lichtboog. Deze houdt rekening met de efficiëntie van de warmteoverdracht en kan tussen 0,2 en 0,4 liggen.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Een te lage SEK leidt tot onvoldoende verwarming van het werkstuk, wat kan leiden tot onvolledige smelting en een slechte hechting. Een te hoge SEK verhoogt het risico op oververhitting en daardoor te snelle afkoeling, wat kan leiden tot scheurgevoelig martensiet en hete scheuren.
Werkplaatspraktijk & instructies
Stel de SEK optimaal in door de temperatuurcurve en het elektrisch vermogen van de lichtboog te controleren. Bij een SEK van 0,3 is een koeltijd van 15 tot 20 seconden per millimeter staaldikte aan te raden. Vermijd sterke oververhitting en zorg voor een gecontroleerde afkoeling.