Secundaire precipitatieharding
Secundaire precipitatieharding verhoogt de sterkte door vorming van nanogrote deeltjes in de las. Deze belemmeren dislocaties en maken het staal harder.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Secundaire precipitatieharding treedt op wanneer zich in de las nanoschaaldeeltjes vormen uit een oververzadigde vaste oplossing. Deze deeltjes belemmeren de beweging van dislocaties van atomen, wat leidt tot een hogere sterkte.
Metallurgische relevantie en risico's bij het lassen
Deze harding kan bijdragen aan een hogere taaiheid en verbeterde mechanische eigenschappen. Het kan echter ook leiden tot warme scheuren als de las niet correct wordt afgekoeld. Te snel afkoelen kan ertoe leiden dat de deeltjes onvoldoende tijd hebben om te vormen.
Werkplaatspraktijk en richtlijnen
Om secundaire precipitatieharding te benutten, is het belangrijk om een gecontroleerde afkoeling van de las te waarborgen. De kritische tijdsduur t8/5 moet tussen 10 en 20 seconden liggen. Dit waarborgt dat de deeltjes voldoende tijd hebben om te vormen, zonder dat de structuur te glashard wordt.