Secundaire korrelgroei
De ongelijke groei van individuele korrels ten koste van hun buren na voltooide primaire herkristallisatie. Leidt tot een grofkorrelige structuur met slechtere taaiheidseigenschappen.
Als je bij het lassen of gloeien te veel warmte erin stopt, groeien de kleine korrels in de structuur aan elkaar tot grote. Dat gebeurt als het metaal lang genoeg heet is – de kleine korrels worden opgegeten door de grotere. Grove korrel is altijd slecht: het materiaal wordt bros, verliest taaiheid en kan er zo afbreken, vooral bij kou of stootbelasting. Het probleem heb je het meest in de warmtebeïnvloede zone naast de las. Bij meerlaagslassen verhit elke laag de laag eronder weer – als die in het kritische temperatuurgebied komt, groeit de korrel. Houd dus de warmte-inbreng laag, pas de tussentemperatuur aan en gloei niet langer of heter dan nodig. Als het materiaal het toelaat, kun je na het lassen normaliseren – dat verfijnt de korrel weer. Stalen met microlegeringselementen zoals niobium of titanium zijn robuuster, die remmen de korrelgroei van nature af.