Uitscheiding van secundaire fasen
Uitscheiding van secundaire fasen is het proces waarbij fijne deeltjes neerslaan uit een oververzadigde oplossing en de sterkte verhogen. Deze deeltjes blokkeren de beweging van dislocaties in het kristalrooster.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Bij precipitatie uit de tweede fase vormt zich in een oververzadigde oplossing een nieuwe fase die fijn verdeeld is. Deze nieuwe fase heeft een ander kristalrooster dan de oorspronkelijke oplossing en wordt bijeengehouden door chemische bindingen.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Precipitatie van de tweede fase verhoogt de sterkte van het materiaal door beweging van dislocaties in het kristalrooster te blokkeren. Dit kan echter ook leiden tot scheuren en hardheidsproblemen als de deeltjes te groot of niet goed verdeeld zijn. Een ongelijkmatige precipitatie kan bovendien leiden tot lokale spanningen en dus tot heet scheuren.
Werkplaatspraktijk & instructies
Om een optimale precipitatie van de tweede fase te garanderen, is het belangrijk om de lasparameters zoals temperatuur en tijd nauwkeurig te controleren. Te snelle afkoeling kan ertoe leiden dat de deeltjes niet genoeg tijd hebben om zich naar behoren te vormen en te verdelen. Te langzame afkoeling kan daarentegen leiden tot een ongelijkmatige precipitatie en dus tot hardheidsproblemen. Het is aan te raden om de lasnaad in een beschermde omgeving te laten afkoelen om een gelijkmatige koeling te garanderen.