Spleetbreukfacet
Spleetbreukfacetten zijn gladde, kristallografische breukvlakken die bij lage temperaturen of hoge belastingsnelheden langs specifieke netvlakken ontstaan. Ze leiden tot bros materiaal en verhogen het risico op scheuren.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Splijtbreukfacetten ontstaan door de brosse scheiding langs kristallografische netwerkvlakken. Dit gebeurt bij lage temperaturen of hoge belastingssnelheden, waar het materiaal niet meer elastisch is en in plaats daarvan bros scheidt.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Splijtbreukfacetten verhogen de gevoeligheid voor scheuren en breuken. Ze maken het materiaal zachter en minder taai, wat leidt tot een lagere sterkte. Dit kan vooral bij stijve materialen zoals staal een groot risico vormen.
Werkplaatspraktijk & instructies
Om splijtbreukfacetten te vermijden, is het belangrijk de lasnaad te controleren en het materiaal vóór het lassen te temperen. Bij hoog belastingspotentieel moeten lage temperaturen en langzame koelsnelheden worden gekozen. De koeltijd moet minimaal 25 seconden bedragen om voldoende korrelgroei te bereiken.