Stikstofaffiniteit van legeringselementen
De stikstofaffiniteit van legeringselementen meet hoe sterk deze elementen met stikstof reageren en stabiele nitriden vormen. Dit leidt tot korrelverfijning en stabiliseert de microstructuur.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Legeringselementen met een hoge stikstofaffiniteit, zoals titanium of aluminium, reageren sterk met stikstof in het smeltbad. Ze vormen stabiele nitriden die de korrel verfijnen en de structuur stabiliseren.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Een hoge stikstofaffiniteit kan leiden tot korrelverfijning, wat de sterkte verhoogt. Echter, overnitreren kan optreden als het stikstofgehalte te hoog is. Dit kan de microstructuur veranderen en scheuren of breuken veroorzaken.
Werkplaatservaring & praktische richtlijnen
Bij het lassen van legeringen met een hoge stikstofaffiniteit, let op het stikstofgehalte in het smeltbad. Gebruik geschikte beschermgasmengsels om het stikstofgehalte te controleren. Bij aluminium of titanium liggen de waarden normaal gesproken vast tussen 0,1 en 0,2 %.