Rekgrensverhouding
De verhouding van rekgrens tot treksterkte van een metaal. Een hoge waarde duidt op een kleinere verstevigingsreserve en verhoogt het risico op breuken.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
De rekgrens is de maximale spanningswaarde tot waar een materiaal elastisch vervormbaar blijft. De treksterkte geeft aan hoeveel kracht per oppervlakte het materiaal kan weerstaan voordat het breekt. De verhouding van deze twee waarden laat zien hoe ver het materiaal nog kan verstevigen voordat het plotseling breekt.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Een hoge rekgrensverhouding betekent dat het materiaal al bij lage spanning begint te scheuren. Dit verhoogt het risico op hete scheuren en breuken in de lasnaad. Bij metalen met een hoge verhouding is het vooral belangrijk om de afkoeling gecontroleerd te laten verlopen om het korrelstructuur te stabiliseren.
Werkplaatspraktijk & handelingsinstructies
Om het risico op breuken te minimaliseren, moet bij metalen met een hoge rekgrensverhouding:
• De afkoeling langzamer gestuurd worden (bijv. door gebruik van koelwater).
• De lastijd geoptimaliseerd worden om het korrelstructuur te stabiliseren.
• Indien nodig kan een nabehandeling zoals austeniteren worden toegepast om het materiaal zachter en vervormbaarder te maken.