Vorming van subkorrelgrenzen
Vorming van subkorrelgrenzen is het optreden van dislocaties in energetisch gunstige wanden tijdens de herstelfase, wat het kristalrooster in kleinere gebieden verdeelt.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Tijdens het afkoelen en de herstelfase van metalen ontstaan dislocaties in het kristalrooster. Deze proberen zich in energetisch gunstige ordeningen te groeperen, waardoor het rooster in kleinere gebieden wordt verdeeld. Dit proces vormt de subkorrelgrenzen.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
De vorming van subkorrelgrenzen kan leiden tot een verhoogd aantal dislocaties, wat de taaiheid en sterkte van het materiaal kan aantasten. Te veel dislocaties kunnen ook leiden tot scheuren of hete scheuren, vooral als het materiaal te snel afkoelt.
Werkplaatspraktijk & instructies
Om een optimale vorming van subkorrelgrenzen te garanderen, moet het lasmateriaal in een gecontroleerde omgeving worden afgekoeld. Dit betekent dat de afkoellocatie en -snelheid nauwkeurig moeten worden gestuurd. Een te snelle afkoeling kan leiden tot hete scheuren, terwijl een te langzame afkoeling het materiaal grover maakt en de taaiheid vermindert.