Time-of-Flight-Diffraction-onderzoekstechniek
De Time-of-Flight-Diffraction-onderzoekstechniek is een ultrasone methode die de looptijdbuiging van golven aan scheurtippen gebruikt om fouten nauwkeurig te meten. Het vereist twee sondes en biedt een hoog detectievermogen.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Time-of-flight diffraction (TOFD) maakt gebruik van ultrasone golven die worden gebogen aan de punten van scheuren. De looptijd van de golven wordt gemeten en geanalyseerd om de verticale omvang en diepteligging van fouten te bepalen.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
TOFD is bijzonder nuttig voor het onderzoeken van lasnaadfouten, zoals scheuren of vervormingen. Een onnauwkeurige meting kan leiden tot verkeerde resultaten en mogelijke veiligheidsrisico's verbergen.
Werkplaatspraktijk & instructies
Gebruik twee ultrasone sondes: een zendsonde en een ontvangstsonde. Plaats de sondes zodanig dat ze parallel aan de lasnaad zijn uitgelijnd. De afstand tussen de sondes moet 50 tot 100 mm zijn. Meet de looptijd van de golven met een nauwkeurigheid van ±2 µs en interpreteer het resultaat aan de hand van een TOFD-diagram.