Time-of-Flight-Diffraction-signaalanalyse
Time-of-Flight-Diffraction-signaalanalyse is een ultrasone onderzoeksmethode die de looptijd van buigingsgolven aan scheurtippen meet om hun diepte en grootte te bepalen. De analyse bestudeert faseveranderingen in het interferentiepatroon.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
De time-of-flight-diffractiesignaalanalyse meet de looptijd van ultrasone golven die worden gereflecteerd aan de punten van scheuren in een materiaal. Deze looptijden zijn evenredig met de diepte van de scheuren. De faseveranderingen in het interferentiepatroon geven informatie over de grootte en vorm van de scheuren.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Deze methode is bijzonder nuttig voor de nauwkeurige dieptebepaling van microscheuren en fouten in lasnaadgebieden. Verkeerde interpretatie van de signalen kan leiden tot onnauwkeurige resultaten, wat risico's met zich meebrengt in het materiaaltestproces.
Werkplaatspraktijk & instructies
Om de time-of-flight-diffractiesignaalanalyse correct uit te voeren, moet je de volgende stappen volgen:
1. Apparaat instellen: Zorg ervoor dat het ultrasone apparaat correct is gekalibreerd en dat de sensoren schoon zijn.
2. Lasnaad controleren: Richt de ultrasone bundel op de lasnaad en verzamel de signalen van de diffractiegolven.
3. Signaalanalyse: Analyseer het interferentiepatroon om faseveranderingen te herkennen en daaruit de diepte en grootte van de scheuren af te leiden.
4. Resultaten documenteren: Noteer alle gemeten waarden en je interpretaties voor een traceerbare documentatie.