Transkristallijne scheur
Een scheur die rechtstreeks door de kristallieten loopt en optreedt bij brosse structuren onder mechanische of thermische overbelasting. Duidt op lage taaiheid.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Een transkristallijne scheur is een scheur die rechtstreeks door de kristallieten van een metaal loopt. Dit gebeurt typisch bij brosse structuren onder mechanische of thermische overbelasting. De taaiheid van het materiaal is in dit geval te laag om de scheur te voorkomen.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Een transkristallijne scheur kan optreden bij brosse structuren zoals martensiet of ferriet onder mechanische of thermische overbelasting. Dit leidt tot een sterk verlies aan taaiheid en verhoogt de gevoeligheid voor hete scheuren en koudescheuren. Zo'n scheur kan ook de levensduur van een component aanzienlijk verkorten.
Werkplaatspraktijk & richtlijnen
Om transkristallijne scheuren te voorkomen, is het belangrijk om de structuur van het metaal te controleren. Bij staal met een hoog koolstofgehalte (bijv. martensiet) moet de hardheid worden verminderd door temperen. De lasnaad moet zorgvuldig worden gekoeld om een homogene structuur te verkrijgen. Te snelle afkoeling kan brosse structuren veroorzaken en de gevoeligheid voor transkristallijne scheuren vergroten.