ultrasone looptijd-diffractiemethode
Ultrasone looptijd-diffractiemethode meet de tijd waarin ultrasone golven aan scheurtippen reflecteren. Dit maakt een nauwkeurige bepaling van defecten in het materiaal mogelijk.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Ultrasone time-of-flight diffraction maakt gebruik van de diffractie-eigenschappen van ultrasone golven. Deze golven worden door het materiaal geleid en gereflecteerd aan defecten zoals scheuren. De tijd die de golven nodig hebben om van de zendplaats naar het ontvangststation terug te keren, hangt af van de afstand en grootte van het defect.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Deze methode is vooral belangrijk voor het testen van de kwaliteit van lasnaden. Het kan scheuren en andere inwendige defecten met hoge precisie detecteren, wat leidt tot verbetering van de veiligheid en betrouwbaarheid van componenten. Verkeerde interpretaties of technische problemen bij het opzetten van het ultrasone apparaat kunnen leiden tot onnauwkeurige resultaten, die verkeerde inschattingen over de kwaliteit van de lasnaad veroorzaken.
Praktijk in de werkplaats & instructies
Om de ultrasone time-of-flight diffraction correct toe te passen, moet je de volgende stappen volgen:
• Apparaat instellen: Zorg ervoor dat het ultrasone apparaat correct is gekalibreerd en de golfspanning op de voorgeschreven waarde is ingesteld (meestal 2 MHz voor metalen).
• Materiaal voorbereiden: Verwijder alle oppervlaktevervuiling en stof van het te testen oppervlak om een heldere ultrasone transmissie te garanderen.
• Test uitvoeren: Stuur ultrasone golven in de lasnaad en observeer de reflecties op mogelijke defecten. De tijdmeting gebeurt door het programma van het apparaat.
• Resultaten evalueren: Gebruik de gemeten looptijd om de grootte en diepteligging van het defect te berekenen. Vergelijk de resultaten met de aanvaardbare normen voor de specifieke toepassing.