Dislocatiedichtheid-ontwikkeling
De verandering van het aantal roosterfouten in metalen door plastische vervorming of warmtebehandeling. Dit beïnvloedt de sterkte en hardheid van het materiaal.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
De ontwikkeling van de dislocatiedichtheid beschrijft hoe het aantal roosterfouten in metalen verandert. Bij plastische vervorming worden nieuwe fouten gecreëerd (vermenigvuldiging), terwijl bij warmtebehandeling bestaande fouten verdwijnen (annihilatie).
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Een te hoge dislocatiedichtheid kan de sterkte en hardheid verhogen, wat kan leiden tot scheuren of slijtageproblemen. Bij een te lage dichtheid blijft het materiaal zachter en minder taai.
Werkplaatspraktijk & instructies
Om een optimale dislocatiedichtheid te bereiken, controleer je de vervorming en warmtebehandeling nauwkeurig. Bij staal moet de vervormingssnelheid tussen 0,1% per seconde en 1% per seconde liggen. De duur van de warmtebehandeling moet minimaal 30 minuten zijn om voldoende annihilatie van de fouten te garanderen.