Waterstofdiffusie-trapping
Het invangen van bewegende waterstofatomen bij roosterfouten, precipitaten of dislocaties, waardoor het acute scheurrisico wordt vertraagd of ruimtelijk gelokaliseerd.
Waterstof kan tijdens het lassen in de las komen en scheuren veroorzaken. Als het vast komt te zitten bij roosterfouten of dislocaties in de microstructuur, noemen we dat diffusie-trapping. Dat is op zich niet slecht, want zo wordt de waterstof vastgehouden en kan het niet meer vrij door het materiaal bewegen. Het probleem is wanneer je te veel waterstof in de las hebt. Dan helpt het trapping niet meer en krijg je koudscheuren, vaak pas na het afkoelen. Het risico is vooral groot bij harde of hoogsterkte materialen. In de praktijk betekent dit: je moet de waterstofbron droog houden. Dus toevoegmaterialen en basismateriaal schoon en vetvrij maken, geen vocht in de las brengen. Als je met laag-waterstofelektroden of geschikte beschermgassen werkt, zit je aan de veilige kant. Het trapping zelf kun je niet actief bevorderen, maar je kunt de randvoorwaarden zo kiezen dat de waterstof geen schade aanricht.