Waterstofvaldichtheid
Waterstofvaldichtheid is het aantal defecten in het metaal dat waterstof kan opslaan. Een hoge dichtheid vertraagt het diffusiegedrag van waterstof en vermindert risico's zoals hete scheuren.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Waterstof-trapdichtheid verwijst naar het aantal specifieke roosterdefecten, dislocaties of precipitaten per volume-eenheid in een metaal. Deze defecten kunnen waterstofatomen reversibel of irreversibel binden. Dit beïnvloedt de diffusiesnelheid van waterstof in het materiaal.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Een hoge waterstof-trapdichtheid kan het diffusiegedrag van waterstof vertragen, wat leidt tot minder hete scheuren. Echter, een te hoge dichtheid kan ook leiden tot verhoogde waterstofdruk in het materiaal, die onder bepaalde omstandigheden waterstofblaasjes of andere defecten kan veroorzaken.
Werkplaatspraktijk & instructies
Om de waterstof-trapdichtheid te optimaliseren en risico's te minimaliseren, is het belangrijk om een zorgvuldige keuze van het metaal en de lasprocessen te maken. Bij zware belastingen of hoge temperaturen moet een extra controle van het waterstofgehalte worden uitgevoerd. Aanbevolen waarden voor de waterstof-trapdichtheid variëren per materiaal, maar over het algemeen moeten ze zo worden gekozen dat ze het diffusiegedrag van waterstof vertragen, zonder te hoog te zijn om waterstofblaasjes te bevorderen.