Waterstofgeïnduceerde corrosie
Waterstofgeïnduceerde corrosie: Atomair waterstof wordt in het metaalrooster opgenomen, wat leidt tot blaasvorming en brosheid. Dit verlaagt de taaiheid en verhoogt het scheurrisico.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Waterstofgeïnduceerde corrosie (HIC) ontstaat door de inbouw van atomair waterstof in het metaalrooster. Dit gebeurt tijdens de corrosiereacties, waarbij waterstof uit het omringende medium wordt opgenomen en zich in het rooster vastzet.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
De inbouw van waterstof leidt tot inwendige blaasvorming of verbrossing van het metaal. Dit vermindert de taaiheid massaal en verhoogt het scheurrisico, vooral bij hoge mechanische belastingen. De HIC kan ook leiden tot een zichtbaar verlies aan sterkte en het materiaal onverwacht laten scheuren.
Werkplaatspraktijk & handelingsinstructies
Om HIC te voorkomen of te minimaliseren is het belangrijk:
• De lasnaad zo snel mogelijk af te koelen om de waterstofdruk in het rooster te verlagen.
• Bij stijve staalsoorten (zoals martensiet) een zorgvuldige post-lasbehandeling uit te voeren, bijvoorbeeld door austenitiseren of temperen.
• De lasparameters (spanning, snelheid) zo te kiezen dat de verbrossing minimaal blijft.
• Bij specifieke toepassingen kan waterstofverwijdering door hydrogenversnelling of koudebehandeling nodig zijn.