Wervelstroom-differentiële sondetechniek
Wervelstroom-differentiële sondetechniek is een elektromagnetische inspectiemethode met twee tegengesteld geschakelde meetsnoeren om stoorsignalen te onderdrukken en de gevoeligheid voor lokale materiaalinhomogeniteiten te verhogen. Bijzonder geschikt voor scheurdetectie op metalen oppervlakken.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
De techniek maakt gebruik van twee meetsondes die tegengesteld zijn geschakeld. Een wervelstroom wordt door één spoel opgewekt en leidt tot een magnetisch veld. De andere spoel meet het magnetische veld en detecteert veranderingen. Door de tegengestelde schakeling kan de invloed van stoorsignalen worden geminimaliseerd, waardoor lokale materiaalinhomogeniteiten zoals scheuren beter worden herkend.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Deze techniek is bijzonder nuttig voor foutgerichte scheurdetectie op metalen oppervlakken. Ze kan kleinste scheuren en materiaalveranderingen herkennen, wat cruciaal is bij de kwaliteitsborging van lasnaden en -verbindingen. Een verkeerd gebruik of een slechte kalibratie kan tot vals alarm leiden, wat de keuringsinspanning verhoogt en tijd kost.
Werkplaatspraktijk & handelingsinstructies
Om de wervelstroom-differentiële-sonde-techniek effectief in te zetten, moeten de volgende stappen in acht worden genomen:
1. Kalibratie: De meetsondes moeten regelmatig worden gekalibreerd om stoorsignalen te minimaliseren en de gevoeligheid voor scheuren te optimaliseren.
2. Meetafstand: De afstand tussen de twee sondes moet exact worden aangehouden (gewoonlijk 1-3 mm) om nauwkeurige metingen te garanderen.
3. Temperatuur: Het oppervlak van het te keuren metaal mag tijdens de keuring niet oververhit zijn, omdat dit de magnetiseerbaarheid beïnvloedt en verkeerde resultaten kan veroorzaken.
4. Interpretatie: De meetresultaten moeten zorgvuldig worden geïnterpreteerd. Sommige veranderingen kunnen worden veroorzaakt door lokale materiaalinhomogeniteiten of mechanische belastingen, terwijl andere op scheuren duiden.