Matrijzenstaal voor spuitgieten
in de zwaarste toepassing: vloeibaar metaal onder druk
AI generated Spuitgietvormen ervaren de zwaarste thermische schok in de gereedschapsbouw: aluminium van meer dan 600 °C onder hoge druk, daarna koeling – cyclus na cyclus. Daarvoor is met maximale warmvastheid nodig. Bij het telt elk detail.
De is de zwaarste toepassing voor . Hier wordt vloeibaar metaal – aluminium, zink of magnesium – onder hoge druk in een stalen vorm geperst, waar het in fracties van seconden stolt. De vorm staat daarbij onder een belasting die geen enkel ander gereedschap kent: heet metaal, hoge druk, snelle afkoeling – en dat duizend keer achter elkaar.
Het gevolg van deze voortdurende thermische schok zijn : fijne netvormige scheuren aan het vormoppervlak, die ontstaan doordat het oppervlak zich in het ritme van de cycli steeds weer uitzet en samentrekt. Op een gegeven moment scheurt het materiaal. Daarom heeft de spuitgietvorm nodig met hoge , goede warmtaaiheid en bestendigheid tegen deze wisselbelasting.
De standaardmaterialen zijn (X37CrMoV5-1) en (X40CrMoV5-1). Beide zijn CrMoV-warmwerkstalen die ook bij 600 °C nog sterk blijven. Voor de hoogste IJzer – grote aluminiumvormen met extreme brandscheurbelasting – is er (X38CrMoV5-3) met nog hogere warmvastheid. De is daarbij een multitasker: hij wordt ook gebruikt in – maar daar met heel andere IJzer aan het toevoegmateriaal.
Belangrijk is het onderscheid tussen de twee processen: het giet laagsmeltende legeringen zoals zink (rond 400–450 °C), het daarentegen aluminium en magnesium bij ongeveer 650 °C. De aluminiumvorm in het koudkamerproces is thermisch het zwaarste geval – juist daar ontstaan de meeste brandscheuren.
Bij het van een spuitgietvorm draait het altijd om hetzelfde: warmvastheid behouden. De reparatieplek moet weer net zo warmvast worden als het , anders scheurt hij bij de volgende cyclus opnieuw. Daarom: warm lassen, structuursynchroon toevoegmateriaal, direct ontlaten.