Nikkel & nikkelbasislegeringen
Inconel, Hastelloy, Monel en Incoloy: materialen voor hitte en agressieve media
AI generated Nikkelbasislegeringen houden vol waar normale staalsoorten het opgeven: extreme temperaturen, agressieve zuren, zeewater. De bekendste vertegenwoordigers zijn Inconel, Hastelloy, Monel en Incoloy. Bij het zijn ze veeleisend – ze zijn gevoelig voor hete scheuren en vereisen de hoogste reinheid.
is het element dat staal taai en maakt – en als basis voor eigen legeringen wordt het het materiaal voor de zwaarste toepassingen: gasturbines, krachtcentrales, chemische installaties, zeewatertechniek. Zuiver nikkel ( 200/201) dekt de chemie af, maar de echte sterren zijn de nikkelbasislegeringen.
De belangrijkste families: (Ni-Cr) voor hoge temperaturen – turbinebladen, ovenbouw, uitlaatsystemen. (Ni-Cr-Mo) voor de strijd tegen agressieve zuren en . (Ni-Cu) voor zeewater en fluorwaterstofzuur. En Incoloy (Ni-Fe-Cr) als economisch compromis voor gematigde temperaturen. Ze hebben allemaal één ding gemeen: ze zijn duur, en ze lassen niet zoals staal.
Het grootste gevaar bij het is de . Nikkelbasislegeringen stollen grofkorrelig en zijn gevoelig voor stollings- en herop smelt scheuren, vooral wanneer de met het ongunstig is – te veel ijzer of zwavel uit een ongelegeerd staal maakt de las scheurgevoelig. Daarom: lasnaden schoon en vetvrij, en de klein houden.
Er wordt bijna altijd gelast met en lage warmte-inbreng. Nikkelbasislegeringen verdragen geen hoge lijnenergie – anders vergroveert de korrel in de onherstelbaar en verliest de las aan en corrosiebestendigheid. Geen , kleine lagen, tussentemperatuur laag houden. Als dient argon, aan de wortel .
Belangrijk bij het werken met deze materialen: de las glanst na het metallisch als alles klopt. Anloopkleuren, slak of laten zien dat je niet schoon was – en dan klopt ook de corrosiebestendigheid niet meer.