Wysokowytrzymałe drobnoziarniste stale konstrukcyjne

Stale drobnoziarniste są odpowiedzią na pytanie: jak uzyskać większą wytrzymałość bez ryzyka kruchości? Odpowiedź brzmi: drobne ziarno. Dzięki takim jak niob, i tytan – mikroskopijne dodatki w zakresie promili – hamuje się wzrost ziarna podczas walcowania. Drobne ziarno oznacza: więcej ORAZ więcej jednocześnie. Efektem są stale takie jak , S500M czy – wytrzymałości, o których może tylko pomarzyć.

Trzy drogi wytwarzania kryją się w oznaczeniu: N oznacza , M – walcowanie termomechaniczne, Q – ulepszanie cieplne (QL). Stale walcowane termomechanicznie i ulepszane cieplnie osiągają najwyższe wytrzymałości – wytrzymuje prawie trzy razy więcej niż . Stosuje się je w żurawiach mobilnych, mostach, platformach offshore i zbiornikach ciśnieniowych.

Podczas obowiązuje żelazna zasada: ciepło musi być kontrolowane. Zbyt duża ilość ciepła niszczy dokładnie to drobne ziarno, które czyni stal wytrzymałą – staje się miękka. Z kolei zbyt mało ciepła i zbyt szybkie chłodzenie powoduje powstawanie twardego i zwiększa ryzyko . Dlatego producent podaje dla każdej stali okno parametrów cieplnych, w którym musisz się utrzymać – zwykle wyrażone jako energia liniowa w kJ/mm.

Drugą kwestią jest (CEV). Wysokowytrzymałe stale drobnoziarniste często mają CEV powyżej 0,45 – co oznacza, że jest obowiązkowe przy grubych przekrojach, a musi być konsekwentnie eliminowany. Suche, o tej samej wytrzymałości i czyste spoiny to podstawa.