Tytan i stopy tytanu
Tytan czysty i Ti6Al4V: najwyższe osiągi tylko pod idealną
AI generated Tytan łączy niską wagę z ogromną wytrzymałością i odpornością na korozję – materiał dla lotnictwa, medycyny i instalacji chemicznych. Przy tytan jest bezlitosny: powyżej 400 °C reaguje z tlenem i azotem i kruchnieje. Czystość i szczelna to wszystko.
to materiał, gdy liczy się wytrzymałość przy minimalnej masie – lotnictwo, turbiny, implanty, zbiorniki chemiczne. Jest tak mocny jak niejedna stal, ale dwa razy lżejszy i praktycznie nie rdzewieje. Cena: tytan jest drogi i przy jest absolutnie bezkompromisowy.
Rozróżnia się (gatunki 1 do 4, coraz mocniejsze i mniej podatne do formowania) oraz stopy. Gwiazdą wśród nich jest Ti6Al4V (gatunek 5), stop z aluminium i , który odpowiada za większość zastosowań lotniczych. Poza tym są stopy alfa, beta i alfa-beta, każdy o swoim zachowaniu.
Najważniejsza cecha przy : tytan w wysokiej temperaturze jestextremalnie reaktywny. Od około 400 °C chłonie z powietrza tlen, azot i wodór. Efekt to krucha, pękająca spoina – i od razu widać to po . Złocistożółty jest jeszcze w porządku, niebieski niepokojący, szaro-biały oznacza: spoina to złom. Dlatego obowiązuje żelazna zasada: miejsce spawania musi być całkowicie pod nie tylko z przodu, ale i w grani, aż ostygnie poniżej 400 °C. Jeśli spawasz tytan „na otwarto” jak stal, przegrałeś.
W praktyce oznacza to: prądem stałym, elektroda na minusie, duży zestaw dysz gazowych lub lepiej dzwon gazowy, do tego od tyłu. Stanowisko musi być czyste – osobny zestaw szczotek ze stali nierdzewnej tylko do tytanu, rękawice, żadnego tłuszczu, kurzu, odprysków spawalniczych z sąsiedniej kabiny. Tytan nie wybacza niczego.
Do tego dochodzi : tytan rozszerza się nieznacznie, ale wysoka wytrzymałość przy małym przekroju oznacza cienkie blachy, a cienkie blachy łatwo się odkształcają. Przeciwdziałaj temu sczepianiem i przyrządami mocującymi.