Stale odporne na zużycie i pancerne
Armox, Dillidur i Hadfield: twarde w użytku, kapryśne przy
AI generated Stale odporne na zużycie, takie jak Dillidur, i stale pancerne, takie jak Armox, są zaprojektowane pod maksymalną i . Manganowy stal Hadfielda utwardza się nawet pod wpływem uderzeń. Podczas każdy gatunek wymaga własnego, ścisłego zarządzania ciepłem.
Te stale mają tylko jedno zadanie: wytrzymać. Stale odporne na ścieranie, jak Dillidur (400–600 HB), stawiają czoła ścieraniu i uderzeniom kamieni w koparkach, młynach i zsypach. Stale pancerne, jak Armox (370–600T), wytrzymują ostrzał. A stal Hadfielda (manganowa hartowna) to osobna klasa: w stanie dostawy jest ciągliwa i miękka, ale pod uderzeniem i naciskiem sama utwardza swoją powierzchnię – czyni ją materiałem na szczęki kruszarek, zwrotnice i zęby koparek.
Cena tej : wysokie zawartości stopów i wysoki równoważnik . Stale odporne na ścieranie i pancerne mają CEV znacznie powyżej 0,5 – podczas w natychmiast tworzą twardy, podatny na pęknięcia . Sztuka polega na opanowaniu właśnie tej strefy.
Każdy gatunek wymaga własnej strategii. Stale odporne na ścieranie (Dillidur) spawasz miękkim martenzytycznym, niskostopowym dodatkiem i kontrolowanym podgrzewaniem – spoina może być miękksza niż , to przejmuje naprężenia. Stale pancerne (Armox) wymagają niskiego wprowadzania ciepła, bo zbyt dużo ciepła niszczy ich ochronę – właściwości balistyczne zależą od struktury. Stal Hadfielda (manganowa hartowna) to wyjątek: NIE WOLNO jej podgrzewać ani spawać na gorąco, inaczej wydzielają się węgliki i stal staje się krucha. Tu obowiązuje: spawać na zimno, małe warstwy, utrzymywać przedmiot w chłodzie – w razie potrzeby chłodzić wodą międzywarstwowo.
Wspólne dla wszystkich: spoina jest prawie zawsze najmiększym miejscem w systemie. To zamierzone – ciągliwa spoina przejmuje zamiast pękać.