Kapaciteti i shkrirjes

Mekanizmi fiziko-kimik i veprimit

Rendimenti i shkrirjes i referohet rrjedhës sasiore të materialeve shtesë, si për shembull siliciumi ose titani, në banjën e lëngshme të saldimit. Këto shtesa shtohen për të ndikuar në vetitë e caktuara të strukturës, si p.sh. forca ose rezistenca ndaj thyerjes.

Rëndësia metalurgjike & rreziqet gjatë saldimit

Një rendiment i shkrirjes shumë i ulët mund të çojë në atë që materiali shtesë të mos arrijë mjaftueshëm në banjën e saldimit dhe efektet e dëshiruara të mos plotësohen plotësisht. Kjo mund të çojë në deoksidim të pamjaftueshëm ose në veti mekanike më të dobëta të shtresës së saldimit. Një rendiment i shkrirjes shumë i lartë, nga ana tjetër, mund të çojë në mbidozim, i cili mund të shkaktojë transformime fazore ose humbje të madhe të karbonit në shtresën e saldimit, gjë që nga ana tjetër çon në veti mekanike të reduktuara dhe çarje të mundshme.

Praktika në punëtori & udhëzimet e veprimit

Rendimenti i shkrirjes duhet të rregullohet në mënyrë që materiali shtesë të mbetet në një gamë optimale përqendrimi në banjën e saldimit. Kjo do të thotë që sasia e futur për njësi kohe (p.sh. kg/h) duhet të kontrollohet dhe respektohet me saktësi. Për siliciumin, diapazoni tipik është zakonisht midis 0,1% dhe 0,5% të metalit të saldimit. Për titanin ose substanca të tjera shtesë, diapazoni optimal mund të ndryshojë dhe duhet të përcaktohet sipas kërkesave specifike dhe metalit të përdorur.