Afiniteti i kromit
Afiniteti i kromit përshkruan lidhjen e fortë të kromit me oksigjenin dhe karbonin. Kjo çon në shtresa të qëndrueshme oksidi në sipërfaqe dhe në formimin e karbideve në brendësi, gjë që rrit fortësinë dhe rezistencën ndaj korrozionit.
Mekanizmi fiziko-kimik i veprimit
Kromi ka afinitet të lartë ndaj oksigjenit dhe karbonit. Në kushte normale, ai formon një shtresë të hollë oksidi të stabilizuar në sipërfaqe, e cila pengon korrozionin. Në brendësi të materialit, kromi reagon me karbonin për të formuar karbide, të cilat rrisin fortësinë.
Rëndësia metalurgjike & rreziqet gjatë saldimit
Afiniteti i lartë i kromit mund të shkaktojë probleme nëse materiali nuk saldohet saktë. Nëse ftohet shumë shpejt, formohet martensit i fortë si qelqi, i cili rrit fortësinë por zvogëlon rezistencën ndaj thyerjes. Nëse ftohet shumë ngadalë, formohet një strukturë e trashë kokrrizore, e cila zvogëlon rezistencën dhe aftësinë e deformimit. Përveç kësaj, korrozioni mund të mbetet ose edhe të përkeqësohet nëse shtresa e oksidit nuk formohet plotësisht.
Praktika në punëtori & udhëzimet e veprimit
Për të shfrytëzuar në mënyrë optimale afinitetin e kromit, është e rëndësishme që materiali gjatë saldimit të trajtohet në një mjedis të mbrojtur ose nën gaz mbrojtës (si Argon). Hapat e ftohjes duhet të kontrollohen: ftohja shumë e shpejtë mund të çojë në martensit të fortë si qelqi (t8/5 < 5 s), ndërsa ftohja shumë e ngadaltë rezulton në një strukturë të trashë kokrrizore dhe rezistencë të zvogëluar (t8/5 > 25 s). Saldimi duhet të pastrohet mirë pas procesit për të siguruar që nuk mbetet korrozion.