Metoda e transmetimit të zërit
Metoda e kalimit të ultrazërit është një provë me ultratinguj, ku një transmetues dhe një marrës vendosen në anët e kundërta të pjesës që kontrollohet, për të zbuluar defekte të brendshme përmes dobësimit të intensitetit. Përdoret shpesh për të zbuluar plasaritje ose zbrazëtira në metale.
Mekanizmi fiziko-kimik i veprimit
Një paketë valësh ultratingulli emetohet nga një transmetues dhe përhapet nëpër pjesën që kontrollohet. Kur tingulli reflektohet ose absorbohet në një vend defekti (p.sh. një plasaritje), intensiteti i sinjalit të marrë ndryshon. Marrësi i mat këto ndryshime dhe nxjerr një paraqitje sinjali.
Rëndësia metalurgjike & rreziqet gjatë saldimit
Metoda e kalimit të ultrazërit është veçanërisht e rëndësishme në kontrollin e cilësisë së tegelit të saldimit, sepse mund të zbulojë plasaritje mikroskopike ose shkrirje të paplotë. Cilësimet e gabuara ose kontakti i dobët midis transmetuesit dhe marrësit mund të çojnë në mospërputhje të zbulimit, gjë që sjell rreziqe për sigurinë e pjesës.
Praktika në punëtori & udhëzimet e veprimit
• Distanca transmetues-marrës: Të dy pajisjet duhet të vendosen në mënyrë që të formojnë një vijë të drejtë dhe të kapërcejnë distancën maksimale të tingullit të pjesës që kontrollohet. Një distancë prej të paktën 10 cm është e zakonshme.
• Frekuenca e tingullit: Në varësi të materialit dhe llojit të vendndodhjes së defektit, zgjidhet një frekuencë e caktuar. Për metalet me përmbajtje të lartë yndyre në trup (p.sh. çeliku) përdoren frekuenca midis 2,5 MHz dhe 10 MHz.
• Kalibrimi: Para çdo kontrolli, pajisja duhet të kalibrohet për të siguruar që matjet janë të sakta. Kjo përfshin rregullimin e marrësit në pragun e duhur.