Shtresë e skajshme e dekarbonizuar
Shtresa e skajshme e dekarbonizuar është një zonë sipërfaqësore ku karboni ka dalë nga çeliku gjatë trajtimeve termike nën oksigjen. Kjo çon në një ulje të fortësisë dhe rezistencës ndaj lodhjes në sipërfaqe.
Mekanizmi fiziko-kimik i veprimit
Gjatë trajtimeve termike nën oksigjen, karboni reagon me oksigjenin dhe largohet si gaz. Ky proces ndodh kryesisht në zonën sipërfaqësore të çelikut, gjë që çon në dekarbonizim.
Rëndësia metalurgjike & rreziqet gjatë saldimit
Shtresa e skajshme e dekarbonizuar zvogëlon fortësinë dhe rezistencën ndaj lodhjes në sipërfaqe. Kjo mund të çojë në çarje dhe thyerje nën ngarkesa mekanike. Përveç kësaj, ajo mund të ndikojë në sjelljen e çelikut nën sforcime, gjë që mund të jetë problematike veçanërisht në aplikime me ngarkesë të lartë.
Praktika në punëtori & udhëzimet e veprimit
Për të shmangur shtresën e skajshme të dekarbonizuar, trajtimet termike duhet të kryhen në gaz mbrojtës (p.sh. argon). Në pjesët ekzistuese, një lustrim i imët ose një përpunim sipërfaqësor mund të përmirësojë cilësinë për të reduktuar rrezikun e çarjeve dhe thyerjes.