Segregimi gjatë ngurtësimit

Mekanizmi fiziko-kimik i veprimit

Segregimi gjatë ngurtësimit ndodh kur në një pellg shkrirjeje metalik të lëngët disa elemente ose lidhje kristalizohen më shpejt në kristale të ngurta sesa të tjerat. Kjo shpesh vjen nga tretshmëria e ndryshme e elementeve në gjendje të lëngët dhe të ngurtë. Për shembull, disa elemente në lëng mund të renditen fort në anë të caktuara të kristalit, çka rrit forcën tërheqëse për bërthamat e reja atomike dhe rrit shpejtësinë e rritjes së kristalit.

Rëndësia metalurgjike & rreziqet gjatë saldimit

Segregimi gjatë ngurtësimit mund të çojë në madhësi të pabarabarta kristalesh dhe struktura të çrregullta, çka nga ana tjetër çon në formimin e poreve dhe humbje të rezistencës në pellgun e saldimit. Këto pore mund të dëmtojnë ndjeshëm forcën mekanike të tegelit dhe të çojnë në plasaritje ose plasaritje të nxehta. Përveç kësaj, shpejtësia e pabarabartë e rritjes së kristalit mund të çojë në sforcime në strukturë, të cilat rrisin rrezikun e thyerjes.

Praktika në punëtori & udhëzimet e veprimit

Për të minimizuar segregimin gjatë ngurtësimit, është e rëndësishme të kontrollohet procesi i shkrirjes në mënyrë që të gjitha elementet të kristalizohen njëkohësisht dhe në mënyrë të njëtrajtshme. Kjo mund të arrihet përmes zgjedhjes së lidhjes së duhur të saldimit, kontrollit korrekt të temperaturës dhe përdorimit të deoksiduesve të përshtatshëm. Një shembull është përdorimi i siliciumit si deoksidues, i cili lidh oksigjenin dhe njëkohësisht rregullon shpejtësinë e rritjes së kristalit. Është gjithashtu e rëndësishme të sigurohet që procesi i shkrirjes të jetë mjaft i ngadaltë për të mundësuar formimin homogjen të kristalit, por jo aq i ngadaltë sa të ndodhë formimi i poreve.