Llogaritja e ekuivalentit të karbonit
Llogaritja e ekuivalentit të karbonit jep një vlerë që vlerëson sjelljen e çelikut gjatë saldimit. Një ekuivalent i lartë karboni çon në më shumë martensit dhe rrit rrezikun e plasaritjeve.
Mekanizmi fiziko-kimik i veprimit
Llogaritja e ekuivalentit të karbonit mbledh përqindjen e karbonit (C) dhe elementeve të caktuara aliazhe si nikeli (Ni), kromi (Cr), molibdeni (Mo) dhe vanadiumi (V). Kjo shumë jep një tregues për rrezikshmërinë e çelikut gjatë saldimit.
Rëndësia metalurgjike dhe rreziqet gjatë saldimit
Një ekuivalent i lartë karboni do të thotë që çeliku gjatë ftohjes së shpejtë shndërrohet shumë në martensit. Kjo çon në rritje të fortësisë dhe prirje për plasaritje. Nëse ekuivalenti i karbonit është shumë i lartë (p.sh. mbi 0,7 %), shtresa e saldimit mund të bëhet shumë e fortë dhe humbet duktilitetin.
Praktika në punishte dhe udhëzimet për veprim
Përpara se të fillojë saldimi, llogaritet ekuivalenti i karbonit i çelikut. Për një çelik me 0,5 % karbon dhe 1 % nikel, ekuivalenti i karbonit është 1,5 %. Nëse vlera është mbi 0,7 %, duhet të aplikohet ftohje e ngadaltë (p.sh. ftohje në furrë) për të shmangur plasaritjet. Shkalla e saktë e ftohjes varet nga lloji i çelikut dhe struktura e dëshiruar.