Ndarja e cementitit primar
Ndarja e cementitit primar është formimi i drejtpërdrejtë i karbidit të hekurit në shkrirje kur përmbajtja e karbonit është shumë e lartë. Kjo çon në kristale primare të brishta në strukturë, të cilat shkaktojnë zbutje të dobët dhe ndjeshmëri të lartë ndaj plasaritjeve.
Mekanizmi fiziko-kimik i veprimit
Kur përmbajtja e karbonit në shkrirje është mbi eutektike, hekuri i lidhur me oksigjenin e hekurit reagon me karbonin e lirë dhe formon karbid hekuri (Fe3C). Ky proces ndodh drejtpërdrejt në fazën e lëngët, pa u formuar një fazë e ndërmjetme si austeniti. Ndarja e shpejtë e karbidit të hekurit çon në kristale primare të brishta në strukturë.
Rëndësia metalurgjike dhe rreziqet gjatë saldimit
Ndarja e cementitit primar mund të çojë në një trashje të fortë të kokrrës dhe në formimin e fazave të brishta, të ndjeshme ndaj plasaritjeve si martensiti. Kjo rrit ndjeshmërinë ndaj plasaritjeve dhe zvogëlon rezistencën e saldimit. Për më tepër, mund të çojë në një shpërndarje të dobët të vetive mekanike në strukturë, gjë që është kritike veçanërisht për komponentët shumë të ngarkuar.
Praktika në punëtori dhe udhëzimet e veprimit
Për të shmangur ose minimizuar ndarjen e cementitit primar, duhet të merren masat e mëposhtme:
• Redukto përmbajtjen e karbonit të lidhjes përmes një zgjedhjeje të kujdesshme të materialit saldues dhe aditivëve.
• Përdor një teknikë të kontrolluar ftohjeje (p.sh. Post-Weld Heat Treatment, PWHT) pas saldimit, për të parandaluar ose kufizuar formimin e karbidit të hekurit.
• Sigurohu që shkrirja të jetë e mbrojtur mirë nga oksigjeni dhe gazrat e tjerë që mund të kontribuojnë në deoksidim.