Aktiviteti i karbonit të mbetur

Mekanizmi fiziko-kimik i veprimit

Aktiviteti i karbonit të mbetur i referohet numrit të atomeve të lira të karbonit në matricën metalike, të cilat nuk janë të lidhura dhe për këtë arsye janë në dispozicion për reaksione kimike si difuzioni ose transformimet fazore. Këto atome mund të lëvizin dhe të formojnë lidhje të reja, gjë që ndikon në vetitë mekanike të materialit.

Rëndësia metalurgjike & rreziqet gjatë saldimit

Një aktivitet i lartë i karbonit të mbetur mund të çojë në rritjen e rezistencës dhe përmirësimin e vetive mekanike, veçanërisht në intervalet e temperaturave të larta. Megjithatë, ai gjithashtu mund të çojë në rritjen e rrezikut gjatë transformimeve fazore si formimi i martensitit, i cili mund të çojë në zona saldimi të prirura ndaj çarjeve. Është e rëndësishme të kontrollohet aktiviteti i karbonit të mbetur në material për të arritur një balancë optimale midis rezistencës dhe rezistencës ndaj çarjeve.

Praktika në punëtori & udhëzimet e veprimit

Për të kontrolluar aktivitetin e karbonit të mbetur, gjatë saldimit duhet të respektohen temperatura dhe kohë të veçanta. Për shembull, gjatë formimit të martensitit duhet të përdoret një metodë e ftohjes së ftohtë (t8/5 < 5 s) për të shmangur formimin e fazave të ngurta si qelqi. Në çeliqet e ngurtë me aktivitet të lartë të karbonit të mbetur, është e rëndësishme të sigurohet një ftohje e kontrolluar me ujë ftohës ose ftohës të tjerë.