Poroziteti i mbetur pas sinterimit
Poroziteti i mbetur është pjesa e zbrazëtirave të mbetura në metal pas sinterimit. Një përmbajtje e ulët e poreve rrit rezistencën ndaj lodhjes dhe nivelin e rezistencës.
Mekanizmi fiziko-kimik i veprimit
Pas sinterimit, në disa metale mbeten zbrazëtira që u krijuan gjatë procesit të shkrirjes. Kjo porozitet i mbetur mund të ndikohet nga faktorë të ndryshëm si materiali i sinterimit dhe temperatura.
Rëndësia metalurgjike dhe rreziqet gjatë saldimit
Një porozitet i lartë i mbetur mund të çojë në dobësi në metal, të cilat nën ngarkesë mekanike mund të shkaktojnë plasaritje ose deformime. Përveç kësaj, ai mund të rrisë përshkueshmërinë e lëngjeve dhe gazrave, gjë që është e padëshirueshme në aplikacione të caktuara.
Praktika në punëtori dhe udhëzimet e veprimit
Për të minimizuar porozitetin e mbetur, materiali i sinterimit duhet të zgjidhet me kujdes. Temperatura gjatë sinterimit duhet të respektohet saktësisht për të arritur densitet optimal dhe formim minimal të poreve. Në aplikacione të veçanta mund të kryhet edhe një lustrim ose presim pasues për të reduktuar më tej zbrazëtirat.