Testimi statik i fortësisë
Testimi statik i fortësisë mat qëndrueshmërinë e një materiali përmes aplikimit të vazhdueshëm të ngarkesave, pa goditje ose impuls. Ai kryhet me metoda si Brinell, Vickers dhe Rockwell.
Mekanizmi fiziko-kimik i veprimit
Prova statike e fortësisë i referohet metodave ku aplikohet një ngarkesë e vazhdueshme mbi materialin që testohet. Kjo mund të ndodhë me një goditje ose impuls (metoda dinamike të provës) ose me aplikim të vazhdueshëm të forcës (metoda statike të provës). Metodat më të njohura statike të provës së fortësisë janë Brinell, Vickers dhe Rockwell.
Rëndësia metalurgjike & rreziqet gjatë saldimit
Fortësia e një materiali është një faktor i rëndësishëm për vetitë e tij mekanike si rezistenca ndaj thyerjes dhe deformueshmëria. Një fortësi shumë e lartë mund të çojë në thyerje ose çarje, ndërsa një fortësi shumë e ulët e bën materialin të deformueshëm. Në shtresën e saldimit është vendimtare të garantohet fortësia e duhur për të krijuar një lidhje të qëndrueshme dhe të sigurt.
Praktika në punëtori & udhëzimet e veprimit
Për të provuar fortësinë statike të një materiali përdoret një aparat i posaçëm prove. Në provën Brinell shtypet një bërthamë e rëndë çeliku sferik mbi material dhe matet madhësia e gropës së krijuar. Në provën Vickers përdoret një trup piramidal shtypës, dhe në provën Rockwell vendoset një ngarkesë e posaçme mbi material dhe matet thellësia e gjurmës së shtypjes. Rezultatet jepen në numra fortësie (p.sh. HB për Brinell, HV për Vickers, HR për Rockwell).