Plakja nga azoti
Plakja nga azoti rrit kufirin e rrjedhshmërisë dhe zvogëlon zgjatjen e çeliqeve pa lidhje, duke nxjerrë nitride të imët në rrjetën e ferritit. Deformimi mekanik e përshpejton këtë proces.
Mekanizmi fiziko-kimik i veprimit
Plakja nga azoti është një proces metalurgjik afatgjatë, në të cilin azoti lidhet në strukturën kristalore të çelikut si nitride të imët (N). Këto nitride zmadhohen me kalimin e kohës dhe çojnë në ndryshim të rrjetës së ferritit. Deformimi i çelikut nën presion e përshpejton formimin e këtyre nitrideve, sepse shndërron energjinë mekanike në energji kimike.
Rëndësia metalurgjike & rreziqet gjatë saldimit
Plakja nga azoti mund të çojë në rritje të kufirit të rrjedhshmërisë dhe zvogëlim të zgjatjes së materialit. Kjo mund të çojë në formimin e sforcimeve dhe ndoshta në çarje ose thyerje në material, veçanërisht në çeliqet pa lidhje. Gjatë saldimit, këto efekte mund të përforcohen kur materiali është nën ngarkesë mekanike.
Praktika në punëtori & udhëzimet e veprimit
Për të minimizuar efektet e plakjes nga azoti, është e rëndësishme të shmangësh çeliqet pa lidhje gjatë saldimit dhe deformimit. Gjatë zgjedhjes së materialeve duhet të kihet kujdes për çeliqet e lidhshëm, të cilët janë më pak të ndjeshëm ndaj këtyre proceseve të plakjes. Nëse materiali është plakur tashmë, një trajtim termik (temperimi) mund të ndihmojë për të normalizuar strukturën dhe për të rivendosur aftësinë e zgjatjes.