Kalitja me kokrrizë të imët me vanadium
Kalitja e kokrrizave të imët me vanadium rrit kufirin e rrjedhshmërisë përmes karbideve submikroskopike të vanadiumit në strukturën ferritike, gjë që rrit qëndrueshmërinë mekanike.
Mekanizmi fiziko-kimik i veprimit
Vanadiumi në shkrirjen e lëngët bashkohet me karbonin dhe formon karbide submikroskopike të vanadiumit. Këto grimca të imëta rritin kokrrën në strukturën ferritike dhe pengojnë lëvizjen e dislokacioneve të atomeve.
Rëndësia metalurgjike & rreziqet gjatë saldimit
Kalitja e kokrrizave të imët rrit kufirin e rrjedhshmërisë dhe përmirëson qëndrueshmërinë mekanike të çelikut. Megjithatë, një përmbajtje shumë e lartë e vanadiumit (> 0,1 %) mund të çojë në probleme shkrirjeje, si humbje e madhe e karbonit dhe gjendje e lartë stresi në strukturë, gjë që mund të çojë në çarje dhe çarje të nxehta.
Praktika në punëtori & udhëzimet për veprim
Për të arritur kalitjen e kokrrizave të imët me vanadium, çeliku duhet të trajtohet në një banjë shkrirjeje të mbrojtur me vanadium. Sasia optimale e vanadiumit është zakonisht 0,05 deri 0,1 %. Koha e ftohjes pas saldimit duhet të jetë e ngadaltë (t8/5 > 25 s), për të rritur kokrrën dhe qëndrueshmërinë mekanike. Nëse ftohja është shumë e shpejtë (> t8/5 < 5 s), formohet martensit i fortë si qelq, gjë që çon në çarje.