Kimyasal Pasivasyon
Kimyasal pasivasyon, yüzeyden serbest demiri uzaklaştırır ve oksit tabakası oluşumunu hızlandırarak homojen bir korozyon koruma tabakası oluşturur. Bu, çatlak ve gözenek oluşumunu önler.
Fizikokimyasal etki mekanizması
Kimyasal pasivasyon, metal yüzeyindeki serbest demirin oksijen veya diğer oksitleyici maddelerle kimyasal reaksiyona girerek demir sülfat (FeSO4) dönüştürüldüğü bir süreçtir. Bu süreç, yüzeyde ince, homojen bir oksit tabakası oluşturarak demir ile diğer korozyon maddeleri arasındaki teması engeller.
Kaynakta metalurjik önem ve riskler
Pasivasyon, kaynak dikişinin tokluğunu ve çatlak direncini artırır. Serbest demirin oksijenle reaksiyona girip korozyon tabakası oluşturmasını ve bunun çatlaklara ve gözeneklere yol açmasını önler. Ancak eksik veya hatalı bir pasivasyon işlemi, düzensiz oksit tabakası oluşumuna yol açabilir, bu da yerel korozyon ataklarına ve hasar belirtilerine neden olur.
Atölye pratiği ve talimatlar
Etkili bir kimyasal pasivasyon sağlamak için aşağıdaki önlemler alınmalıdır:
• Kaynaktan önce yüzeyden serbest demiri uzaklaştırmak için uygun bir deoksidasyon maddesi kullanın.
• Kaynaktan sonra kaynak dikişini düşük oksijen içerikli bir ortamda veya koruyucu bir örtü altında tutun, böylece hızlı oksit tabakası oluşumu teşvik edilir.
• Soğuma sıcaklığını ve süresini izleyin, böylece düzenli pasivasyon sağlanır. Çok hızlı soğuma, oksit tabakasının eksik oluşmasına neden olabilir.