TIG Kaynağı — Kaynak yöntemleri

TIG, inert gaz anlamına gelir — ve tüm diğer yöntemlerin kendisiyle kıyaslandığı yöntemdir. erimeyen bir ile iş parçası arasında yanar. Bir inert gaz — çoğunlukla — ve elektrodu atmosferden korur.

Önemli olan: Elektrot erimez. ve ısı girdisini, elinle banyoya soktuğun tamamen bağımsız kontrol edersin. Bu sana başka hiçbir yöntemin sunmadığı bir kontrol verir — bu yüzden TIG, kök paso, ince saclar ve yüksek kaliteli dikişler için kral disiplindir.

Kutuplama ve bağlantılar: Nereye ne takılır?

TIG'de sabit bir kural vardır: Şase artı kutba, torç eksi kutba (doğru akım, elektrot eksi = DC−). Birçok modern invertör simetrik soketlere sahiptir — ikisi de aynı görünür çünkü başlangıçta E-Hand için tasarlanmışlardır. Cihazdaki TIG sembolü aşınmışsa, gaz bağlantısına bakmak yardımcı olur: Her zaman eksi kutbun hemen yanındadır.

Ayrıca: Şase kelepçesini mümkün olduğunca ağıza yakın tut! Her kaynak akımı bir elektromanyetik alan oluşturur. Şaseyi metrelerce uzağa asarsan, akımı dev bir dolambaçlı yola zorlarsın — sonuç manyetik üfleme (Arc Blow): dans eder, kopar, yana sıçrar.

Elektrot çapı ve akım şiddeti

El kuralı: Tungsten elektrot çapı (mm cinsinden) çarpı 100 yaklaşık maksimum akım şiddetini verir. Yani 1,6 mm'lik bir elektrot yaklaşık 160 A değerine, 2,4 mm'lik bir elektrot ise yaklaşık 240 A değerine dayanır. Çok ince seçilirse elektrot küresel şekilde erir ve dikişte tungsten kalıntıları bırakır. Yüksek akımlarda küçük bir standart torç artık yetmez — o zaman daha büyük bir torç veya su soğutmalı bir hortum paketine ihtiyacın olur, yoksa torç elinde yanıp biter.

Tungsten elektrot: Rengi katkıyı ele verir

Elektrot, ateşlemeyi iyileştiren ve akım yüklenebilirliğini artıran oksitlerle katkılanmıştır. Elektrot ucundaki renk türü belirtir (ISO 6848 göre):

• Kırmızı (2 % toryum) ve Turuncu (4 % toryum): Mükemmel dayanma süresi, çok stabil , yüksek akım yüklenebilirliği — eskiden DC için standarttı. Ama: Toryum radyoaktif ve zehirlidir. Taşlama tozu solunmamalıdır. Radyasyon ve bertaraf nedeniyle geri çekiliyorlar.

• Gri (2 % seryum): Modern her işe yarar — radyoaktif değil, düşük akımlarda bile iyi ateşleme, AC ve DC için. Toryumun klasik yerine geçeni.

• Mavi (2 % lantan) ve Altın (1,5 % lantan): Radyoaktif değil, çok iyi ateşleme ve yüksek yüklenebilirlik — aynı zamanda olağan toryum yerine geçeni.

• Beyaz (zirkonyum): Alüminyumda AC için — çok stabil, küresel elektrot ucu.

• Yeşil (saf ): Alüminyumda AC için klasik, ama daha düşük akım yüklenebilirliği.

Unutma: Çoğu atölyede gri (seryum) ve mavi (lantan), kırmızı ve turuncu toryum elektrotlarının yerini çoktan aldı — aynı performans, ama radyoaktivite yok. Hâlâ toryum taşlayan biri mutlaka emiş veya solunum korumasına ihtiyaç duyar.

Elektrot çıkıntısı: gaz koruma kalkanın

Elektrodun gaz memesinden ne kadar dışarı çıktığı gaz korumasını belirler. El kuralı: Çıkıntı yaklaşık olarak gaz memesinin iç çapına eşittir — standart uygulamalarda 5–8 mm. Çok fazla dışarı çıkarsa elektrot hava akımına girer, koruma gazı kubbesi kopar ve elektrot hemen oksijen çeker — gözenekli, oksitlenmiş, kullanılamaz dikişler sonuç olur.

Altlık tuzağı

Bakır ve alüminyum elektriği mükemmel iletir — ama ısıyı da aynı şekilde. Bu malzemelerden bir altlık, kaynak ısısını ve parçadan şimşek hızıyla çeker: nüfuziyet sorunları, çarpılma ve çatlak oluşumu. Daha iyisi bir nikel plaka veya örgülü nikel mat — elektriği iletir ama kötü bir ısı iletkenidir, böylece proses ısısı parçada kalır.

Akım türü malzemeyi belirler

• Doğru akım, elektrot eksi (DC−): Çelik ve paslanmaz çelik için. Isının büyük kısmı iş parçasına gider, nüfuziyet derin ve dardır.

• Alternatif akım (AC): Alüminyum ve magnezyum için. Pozitif yarım dalga inatçı kırar ("katodik temizleme"), negatif yarım dalga nüfuziyeti verir.

Uygulamalar temiz ve sızdırmaz olması gereken her yerde: paslanmaz çelik boru hatları, alüminyum konstrüksiyonlar, uçak yapımında titanyum, ince saclar ve yüksek kaliteli bağlantıların her yerde .

Modern makineler: Frekans, karakteristikler ve impuls

Akım türü sadece yarısı. Modern invertör cihazları sana aynı tamamen farklı bir alet yapan bir avuç ayar vidası verir. Bunları bilen makinesinden iki katını alır — görmezden gelen ise formül-1 arabasını ikinci viteste sürer.

AC frekansı: demetle

akım her saniyede birkaç kez artı ve eksi arasında atlar. Klasik 50 Hz standarttır. Modern cihazlar frekansı yükseltmene izin verir — 100, 200, çoğu zaman birkaç yüz hertz'e. Ne olur? daha dar ve sert olur, demetlenir. Nüfuziyet daha derin ve dar olur, dar ağızlarda bile dans etmek yerine temiz bir şekilde yolda kalır. Alüminyum bu şu anlama gelir: daha az geniş erime banyosu, dikişin yanında daha az ısı, daha az temper rengi — tam katodik temizliğiyle birlikte.

Karakteristik: Dikdörtgen, sinüs veya üçgen?

Bazı cihazlarda ayrıca akımın her yarım dalgada nasıl seyrettiğini belirlersin — eğri şekli.

• Dikdörtgen (+/−): Akım hemen maksimumuna atlar, orada kalır ve ancak diğer tarafa geçerken tekrar maksimuma döner. Agresif, sert nüfuziyet, kırmak için maksimum güç. Daha kalın alüminyum için.

• Sinüs (klasik): Akım yavaşça yükselir ve yavaşça düşer — artı ve eksi yarım dalgada. Yumuşak, sakin , ince malzeme ve hassas parçalar için ideal.

• Üçgen (+/−): Hızlı yükselme, hızlı düşme — her iki yarım dalgada. Dikdörtgen ile sinüs arasındaki orta yol.

Daha iyi cihazlar bu karakteristikleri birleştirmene bile izin verir — böylece alternatif akım kaynağını ilgili uygulamaya nokta atışı ayarlarsın.

Doğru akım: lineer veya darbeli?

iki temel modun var. Lineer sabit akımla yanar. ise iki değer arasında gidip gelir: malzemeyi eriten yüksek bir darbe akımı ve banyoyu soğutan ama canlı tutan düşük bir temel akım.

Frekans — saniyede kaç kez darbelendiği — birçok cihazda 1 Hz ile 2.500 Hz üzeri arasında ayarlanabilir. 1–2 Hz değerinde makine dikiş makinesi gibi çalışır: bir damla, duraklama, bir damla. Dikişin nasıl pul pul oluştuğunu gözle görürsün. 2.500–3.000 Hz değerine çıkardığında geriye sadece ultra tiz bir bip sesi ve sürekli stabil bir kalır — düşük ısı girdisiyle temiz, pürüzsüz dikişler.

TTP: tek atış

Bazı cihazlar ayrıca TTP (tek atış) sunar. ne kadar yanacağını ayarlarsın — sonra kendiliğinden kapanır. Kısa, nokta atışı bir atış, parçada neredeyse hiç ısı yok. Punta atmak, ince saclar ve büyüme şansı bile vermediğin her yer için ideal. Bazı cihazlarda tek atış, sıyırma ateşlemesiyle birleştirilebilir — elektrodu tam olarak noktanın geleceği yerde sıyırırsın. Maksimum hassasiyet.

Yükselme ve düşme: ayak pedalı olmadan kaynak

Herkesin başlangıçta ayak pedalı yoktur. Torçtaki el düğmesiyle yükselme ve düşme süresini ayarlayabilirsin. Düğmeye basarsan akım yavaş veya hızlı bir şekilde ayarlanan maksimuma çıkar — yumuşak başlar, ince elektrot ucu korunur. Bırakırsan akım kontrollü bir şekilde tekrar düşer, gerçek kapanmaya kadar. aniden sönmez, son krateri doldurur — dikiş sonunda çatlak başlangıcı yok.