Tavlama ve Normalizasyon — Malzeme bilgisi

Sertleştirmenin () yanında, çeliği daha yumuşak, daha ince taneli veya daha az gerilimli yapan yumuşak ısıl işlemler de vardır. Kaynakçılar için bunlar genellikle den daha önemlidir — çünkü kaynak dikişinden sonra kullanılırlar.

, ısıtma + yavaş soğutma için üst terimdir. Sıcaklığa ve amaca göre birkaç tür ayırt edilir:

(650–720 °C), yüksek karbonlu ve alaşımlı çelikleri iyi işlenebilir hale getirir. yuvarlak taneler halinde toplanır, yapı yumuşar. Buna özellikle mekanik olarak işlemeden önce ihtiyacın var.

(550–700 °C), soğuk şekillendirilmiş metali tekrar yumuşatır. Yoğun haddeleme veya bükmeden sonra yapı gerilimli ve sertleşmiş durumdadır (); yeni, gerilimsiz taneler oluşturur.

(900 °C üzeri, sonra durgun havada soğutma), yapının "yeniden başlatılmasıdır": Çelik tamamen ostenitleşir ve soğurken ince, homojen bir tane oluşturur. Sonuç homojen, iyi kaynaklanabilir bir durumdur — bu nedenle parçalar dövme veya dökümden sonra normalize edilir.

(550–650 °C), sonrası en önemli son işlemdir. sırasında oluşur: Soğuyan dikiş büzülmek ister, ancak soğuk tarafından tutulur. Bu çekme gerilimleri hidrojenle birlikte yol açabilir. çelik yüksek sıcaklıkta yavaşça "sürünmeye" bırakılır — gerilimler, yapı büyük ölçüde değişmeden azalır.

Bu senin için neden önemli? Kalın, sıkı bağlanmış parçaların sonra bu gerilimler gerçek ve tehlikelidir. çatlak riskini azaltır, boyutsal doğruluğu iyileştirir ve belirli çeliklerde artırır. Ama püf noktası şu: Saatler sürer, fırın gerektirir ve büyük parçalarda genellikle mümkün değildir. O zaman sadece iyi kaynak sırası ve ara tavlama yardımcı olur.

Sıcaklık hakkında bir not: Tüm tavlama işlemleri dönüşüm sıcaklığının altında gerçekleşir ( hariç) — bu nedenle yapıyı değil, yalnızca gerilim ve tane durumunu değiştirirler. Bu yüzden bu kadar iyi kontrol edilebilirler.