Απώλεια καύσης
Η απώλεια καύσης είναι η απώλεια στοιχείων κράματος από το λουτρό συγκόλλησης μέσω εξάτμισης ή οξείδωσης στο τόξο. Αυτό κάνει τη συγκόλληση φτωχότερη σε κράμα και χάνει αντοχή, ολκιμότητα ή αντοχή στη διάβρωση. Ο συγκολλητής πρέπει να αντισταθμίσει αυτή την απώλεια με κατάλληλα πρόσθετα υλικά ή προστατευτικά μέτρα.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Στο τόξο επικρατούν θερμοκρασίες πάνω από 3000 βαθμούς Κελσίου. Τα κραματικά στοιχεία με χαμηλό σημείο βρασμού εξατμίζονται. Σε αυτά ανήκουν για παράδειγμα το μαγγάνιο (σημείο βρασμού 2061 βαθμοί Κελσίου) και ο ψευδάργυρος (907 βαθμοί Κελσίου). Άλλα στοιχεία όπως το τιτάνιο ή το αλουμίνιο αντιδρούν με το οξυγόνο του αέρα ή των οξειδίων. Σχηματίζουν οξείδια, τα οποία επιπλέουν ως σκουριά ή διαφεύγουν ως καπνός. Έτσι μειώνεται το ποσοστό αυτών των στοιχείων στο ρευστό μέταλλο.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Η απώλεια κραματικών στοιχείων αλλάζει τις ιδιότητες της συγκόλλησης. Λιγότερο μαγγάνιο και πυρίτιο σημαίνει χειρότερη αποξείδωση και μικρότερη αντοχή. Λιγότερο χρώμιο σημαίνει μικρότερη αντοχή στη διάβρωση. Ο χάλυβας μπορεί να μαλακώσει ή να χάσει την ολκιμότητά του. Πόροι, ρωγμές και ανεπαρκείς μηχανικές τιμές μπορεί να είναι η συνέπεια. Ιδιαίτερα κρίσιμη είναι η καύση στους υψηλά κραματωμένους χάλυβες.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Επιλέξτε ένα πρόσθετο υλικό με υψηλότερη περιεκτικότητα σε κράμα από το βασικό υλικό. Έτσι αντισταθμίζετε την καύση. Παράδειγμα: Στη συγκόλληση MAG η καύση μαγγανίου μπορεί να φτάσει 10 έως 20 τοις εκατό. Χρησιμοποιήστε επομένως ένα σύρμα συγκόλλησης με αντίστοιχα υψηλότερη περιεκτικότητα σε μαγγάνιο. Προσέξτε τη σωστή σύνθεση του προστατευτικού αερίου. Πολύ ενεργό αέριο όπως το CO2 ενισχύει την οξείδωση. Εργαστείτε με κοντό τόξο ή τεχνική παλμού. Αυτό μειώνει την υπερθέρμανση του λουτριού τήξης. Ηλεκτρόδια με βασική επένδυση προστατεύουν καλύτερα το συγκολλημένο μέταλλο από την οξείδωση.