Διάβρωση υπό τάση αλουμινίου
Η διάβρωση υπό τάση αλουμινίου είναι μια ξαφνική υποβάθμιση των κραμάτων αλουμινίου υπό την επίδραση εφελκυστικών τάσεων και διαβρωτικού περιβάλλοντος. Το υλικό διαλύεται στις ρωγμές, γεγονός που οδηγεί σε ξαφνική κατάρρευση.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Η διάβρωση υπό τάση αλουμινίου προκαλείται από την έλξη ιόντων χλωρίου (Cl-) και άλλων διαβρωτικών ιόντων σε περιοχές τάσεων στα κράματα αλουμινίου. Αυτά τα ιόντα αντιδρούν με το αλουμίνιο, το οποίο διαλύεται εκεί, σχηματίζοντας ένα φιλμ τήγματος. Αυτό το φιλμ προστατεύει τον πυρήνα του αλουμινίου από περαιτέρω διάβρωση, μέχρι να καταστραφεί ξανά από μηχανική καταπόνηση ή χημικές αντιδράσεις.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Αυτή η μορφή διάβρωσης είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη, καθώς μπορεί να εμφανιστεί ξαφνικά και χωρίς προειδοποίηση. Οδηγεί σε ξαφνική κατάρρευση του υλικού, που στο συνεργείο μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ζημιές ή ακόμη και ατυχήματα. Οι τάσεις μπορεί να προκληθούν από μηχανική καταπόνηση, ατελή ψύξη ή λανθασμένη συγκόλληση.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για να αποφύγεις τη διάβρωση υπό τάση αλουμινίου, είναι κρίσιμο να χρησιμοποιείς σωστές μεθόδους και υλικά συγκόλλησης. Αυτό περιλαμβάνει σχολαστικό καθαρισμό του υλικού πριν τη συγκόλληση, χρήση ανθεκτικού στη διάβρωση πρόσθετου υλικού και τήρηση των σωστών χρόνων ψύξης. Σε κράματα αλουμινίου με υψηλή περιεκτικότητα χλωρίου πρέπει να είσαι ιδιαίτερα προσεκτικός και, εάν χρειάζεται, να λάβεις ειδικά μέτρα κατά της διάβρωσης.