Διάβρωση υπό τάση αλουμινίου-ψευδαργύρου
Η διάβρωση υπό τάση αλουμινίου-ψευδαργύρου είναι ηλεκτροχημική δημιουργία ρωγμών υπό εφελκυστική τάση σε κράματα υψηλής αντοχής όπως Al-Zn-Mg-Cu. Δημιουργείται στα όρια των κόκκων και μπορεί να αποτραπεί με στοχευμένη υπεργήρανση (κατάσταση T7).
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Η διάβρωση υπό τάση αλουμινίου-ψευδαργύρου εμφανίζεται όταν κράματα υψηλής αντοχής όπως Al-Zn-Mg-Cu καταπονούνται υπό εφελκυστική τάση. Στα όρια των κόκκων δημιουργούνται ηλεκτροχημικές διεργασίες που οδηγούν σε ρωγμές. Αυτό συμβαίνει μέσω διάχυσης ψευδαργύρου προς την κατεύθυνση του αλουμινίου και ηλεκτρολυτικής διάσπασης της φάσης ψευδαργύρου.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Αυτή η διάβρωση μπορεί να οδηγήσει σε ρωγμές υπό εφελκυστική τάση, ειδικά σε κράματα υψηλής αντοχής. Είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη σε περιβάλλοντα με υψηλή περιεκτικότητα άλατος ή υγρασία. Οι ρωγμές μπορούν να εξαπλωθούν γρήγορα και να επηρεάσουν σοβαρά το υλικό.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για να αποφευχθεί η διάβρωση υπό τάση αλουμινίου-ψευδαργύρου, συνιστάται στοχευμένη υπεργήρανση (κατάσταση T7). Αυτή η κατάσταση αυξάνει την αντοχή και βελτιώνει την αντοχή στη διάβρωση υπό τάση. Κατά τη συγκόλληση, είναι σημαντικό να διασφαλίζεται καθαρή επιφάνεια και σωστές παράμετροι συγκόλλησης. Η θερμοκρασία κατά την ψύξη πρέπει να ελέγχεται για να επιτευχθεί ομοιόμορφη δομή κόκκων.