Επισκληρωτική συγκόλληση
Η επισκληρωτική συγκόλληση είναι η συγκόλληση ενός στρώματος ανθεκτικού στη φθορά ή τη διάβρωση πάνω σε ένα εξάρτημα. Το βασικό υλικό φέρει τις δυνάμεις, η επικάλυψη προστατεύει την επιφάνεια.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Κατά την επισκληρωτική συγκόλληση, ένα κράμα διαφορετικού τύπου, συνήθως σκληρότερο ή πιο ανθεκτικό στη διάβρωση, συγκολλάται στην επιφάνεια ενός εξαρτήματος. Το πρόσθετο υλικό ενώνεται μεταλλικά με το βασικό υλικό και σχηματίζει το προστατευτικό στρώμα. Συνήθεις μέθοδοι είναι MIG, TIG, ηλεκτρόδιο ή πλάσμα με σκόνη.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι κατά τη συγκόλληση
Καθοριστική είναι η ανάμιξη: Πολύ βασικό υλικό αραιώνει την επικάλυψη και αποδυναμώνει την προστατευτική της δράση. Οι σκληρές επικαλύψεις είναι επιρρεπείς σε ρωγμές και χρειάζονται προθέρμανση καθώς και αργή ψύξη. Το πάχος του στρώματος πρέπει να ταιριάζει με την καταπόνηση.
Πρακτική εφαρμογή στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Κρατήστε την ανάμιξη χαμηλή, επιλέξτε το υλικό επικάλυψης κατάλληλο για την καταπόνηση και τηρήστε τη θερμική κατεργασία σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή. Μετά τη συγκόλληση, ελέγξτε το στρώμα για ρωγμές και την απαιτούμενη σκληρότητα.