Ζώνη χωρίς κατακρημνίσματα
Μια στενή περιοχή κατά μήκος των ορίων κόκκων σε κράματα που μπορούν να σκληρυνθούν χωρίς κατακρημνίσματα που αυξάνουν την αντοχή, οδηγώντας σε τοπική αποδυνάμωση.
Πρόσεξε τα κράματα που σκληραίνουν με κατακρήμνιση: Κατά τη συγκόλληση, η ζώνη θερμικής επιρροής ζεσταίνεται τόσο πολύ που τα λεπτά σωματίδια που κάνουν το υλικό σκληρό διαλύονται. Κατά την ταχεία ψύξη δεν επανασχηματίζονται σωστά, αντίθετα τα στοιχεία κράματος μετακινούνται στα όρια των κόκκων και σχηματίζουν εκεί χοντρά συσσωματώματα. Έτσι δημιουργείται ακριβώς δίπλα στη ραφή συγκόλλησης μια μαλακή ζώνη, η λεγόμενη ζώνη χωρίς κατακρήμνιση.
Αυτή είναι το αδύναμο σημείο της όλης σύνδεσης. Όταν καταπονείς τη ραφή, παραμορφώνεται πρώτα αυτή η μαλακή ζώνη, εκεί σου σπάει εύκολα. Ειδικά στα κράματα αλουμινίου υψηλής αντοχής αυτή είναι μια κλασική εικόνα αστοχίας, και εκεί υποφέρει και η αντοχή στη διάβρωση.
Για να το κρατήσεις υπό έλεγχο, πρέπει να κρατήσεις την εισαγωγή θερμότητας όσο το δυνατόν πιο χαμηλή. Πάρε μεθόδους με συγκεντρωμένη ενέργεια, δηλαδή laser ή δέσμη ηλεκτρονίων, και μην προθερμαίνεις το κομμάτι χωρίς λόγο. Αν γίνεται, μπορείς μετά τη συγκόλληση να κάνεις πλήρη θερμική κατεργασία – δηλαδή νέα ανόπτηση διαλύματος, βαφή και τεχνητή γήρανση –, τότε η ζώνη εξαφανίζεται ξανά. Μπορείς να το ελέγξεις με δοκιμή σκληρότητας ή με μικρογραφία λείανσης.